Deseño Espacial

O uso da perversión de investir os sentidos de moitos obxectos e as súas tipificacións é o discurso que caracteriza a este artista brasileiro. Obxectos banais como cadeiras de escritorio, bólas de fútbol, osos de peluche converténdoos nunha cuestión conceptual. Vese intrigado pola aparente imposibilidade destes, coa relación que eles gardan entre significante e significado. Como se advirte en Deseño Espacial (2005) o artista xoga coa repetición dun elemento como é o lapis de cor e xera unha nova composición xeométrica.